عليه : توفيق توبه داد او را خداى و يا آسان گردانيد دشوارى وى را و يا باز مهربان شد بر وى . توب ( tub ) ا . پ . تاب و پيچ و چين . و ريسمان . و كثرت و افزونى . و طاقت و قدرت . و ديده . توباره ( tub re ) ا . پ . بز نر . توبال ( tub l ) ا . پ . براده و سونش و نحاس و مس . و توبال الحديد : ريزه هائى كه در وقت چكش زدن بر آهن تافته از آن مىپاشد . و توبال النحاس : نيز ريزه هائى كه از چكش زدن بر مس تافته مىپاشد . و توبال مس : زنگار . توباملن ( tub molon ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نوعى از تيوعات كه بتازى علقى گويند . و يك قسم از جاروب . توبان ( tub n ) ا . پ . تنبان چرمى كشتىگيران . توبة ( tavbat ) م . ع . تاب توبا و توبة . مر . توب . توبة ( tavbat ) ا خ . ع . نام شاعرى . و تل توبة : نام جائى نزديك موصل . تؤبة ( toabat ) ا . ع . عار و ننگ و شرم و طعام تؤبة : طعام يستحيى من اكله . توبچى ( tub - ci ) و توبخانه ( tub - x ne ) . مر . توپچى و توپخانه . تو بر تو ( tu - bar - tu ) ص . و م ف . پ . لابرلاى و تابرتاى و پى در پى و دنبال يكديگر . و مردم سر در خود و حرام توشه . تو بر تو ( tu - bar - tu ) ا . پ . هزار خانهء گوسپند . و نام حلوائى . توب رسن ( tub - rasan ) ا . پ . ريسمان تابيده . توبره ( tubre ) ا . پ . كيسه و خريطهء شكارچى و كيسهء بنددارى كه بر سر اسب و استر و خر زنند مانند توبرهء كاه خورى و توبرهء جو خورى . توبزه ( tubaze ) ا . پ . بيخ ساق خربزه و تربزه . توبك ( tubak ) و ( tavbak ) ا . پ . گنجينه و مخزن و تپنگو و صندوق محكم و مضبوط و جائى كه طعام را در آن ضبط كنند و نگاهدارند . توبكى ( tubki ) ا . پ . يك قسم درمى كه در قديم رايج و معمول بوده . توبل ( tubal ) ا . پ . جزء پيشين از پيشانى . توبل ( tavbal ) ا . ع . ديگ افزار و بوزار . ج : توابل . توبلة ( tavbalat ) م . ع . ديگ افزار ريختن در ديگ . توبولسك ( tobolsk ) ا خ . پ . شهر حاكم نشين سيبير كه داراى 200 ، 20 نفر جمعيت است . توبه ( tube ) ا . پ . قوس و قزح و آژفنداك . توبه ( tovbe ) و ( tavbe ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بتينا و بتينه و ابومان و ندامت و پشيمانى و بازگشت از گناه . و توبه كردن : پشيمان شدن و بازگشتن از گناه . و توبه شكستن : برگشتن به گناه و مرتكب شدن مر گناهى كه سابقا مرتكب شده بود . و شكستن عهد و ميثاق . و توبه دادن : امر فرمودن كسى را بباز گشتن از گناه و بتينه دادن . توبه شكن ( tovbe - cekan ) ص . پ . آنكه مىشكند عهد و ميثاق خود را در توبه كردن . توبه دار ( tovbe - d r ) و توبه كار ( tovbe - k r ) ص . پ . تائب و نادم و پشيمان . و توبه كار شدن : نادم شدن و پشيمان گشتن . توبه كارى ( tovbe - k ri ) ا . پ . پشيمانى و ندامت و عهد و سوگند در پرهيزگارى . توبه نامه ( tovbe - n me ) ا . پ . نامه اى كه در آن شرح توبه و ندامت كسى را مىنويسند . توبئة ( tavbeat ) م . ع . آماده كردن . توبيخ ( tavbix ) م . ع . نكوهيدن و بيم و تهديد كردن و سرزنش نمودن . توبيخ ( tavbix ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملامت و نكوهش و سرزنش . و توبيخ كردن : ملامت نمودن و ترسانيدن و نكوهيدن . توبيخا ( tavbixan ) و توبيخانه ( tavbixn ne ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور سرزنش و نكوهش و ملامت . توبيخى ( tavbixi ) ص . پ . منسوب به توبيخ و ملامت . توبير ( tavbir ) م . ع . موى ريزهء زرد بر آوردن چوزهء شتر مرغ . و رميدن مردم و وحشت و بيگانگى نمودن . و پيوسته به جائى اقامت كردن . و يا اقامت نمودن . و رفتن شتر و روباه و خرگوش در زمين درشت تا نشان پا نهفته ماند . و وبرت النخلة ( مجهولا ) : گشنى داده شد خرما بن . توبيش ( tavbic ) م . ع . و بش الجمر : آشكار گرديد درخش خدرك بوزيدن باد بر آن . و وبش القوم فى الامر : در آويختند قوم در آن كار از هر چيزى . توبيص ( tavbis ) م . ع . چشم گشادن سگ بچه يق و بص الجر و توبيصا . و و بص لى بيسير : اندك داد من را . توبيع ( tavbi ' ) م . ع . و بع بها توبيعا : تيز داد . توپ ( tup ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - يكى از اسلحه آتشى به شكل لولهء بزرگ كه از